Artrose (artrose of vervormende artrose (DOA), of vervormende artrose) - een gewrichtsaandoening, waarbij in de beginfase het gewrichtskraakbeen wordt aangetast, waarna de spieren, ligamenten, zenuwen en botweefsel rondom het gewricht worden opgenomen in het pathologische proces.
Artrose is een ziekte die om verschillende redenen ontstaat. Deze omvatten stofwisselingsstoornissen, trauma, intoxicatie, enz.
Patiënten noemen gewoonlijk elke gewrichtsaandoening ‘artrose’ waarbij pijn, beperkte mobiliteit en andere onaangename gewaarwordingen worden waargenomen in het gebied van een of meer gewrichten, wat niet altijd waar is. Artrose en bijbehorende pijn ontwikkelen zich als gevolg van "veroudering" van de gewrichten, als gevolg van de invloed van verschillende negatieve factoren, maar de oorzaken van gewrichtspijn kunnen infecties en verwondingen zijn, en in deze gevallen hebben we het over andere pathologieën.
Statistieken
Tot 70% van de patiënten die een huisarts, internist, neuroloog, chirurg of reumatoloog bezoeken, klagen over gewrichtspijn. Meestal is dit pijn in de onderrug en in het gebied van grote gewrichten (knieën, heupen). Over de hele wereld, en in het bijzonder in Rusland, is tot 70% van de gevallen van langdurige invaliditeit te wijten aan artrose. Heel wat patiënten - tot 10% van degenen die hulp zoeken bij een arts als gevolg van vergevorderde artrose, raken gehandicapt en hebben constante hulp nodig. Artrose is een van de belangrijkste oorzaken van het voortijdige vertrek van een persoon uit een volwaardig sociaal leven; in de statistieken komt het op de tweede plaats na coronaire hartziekten.
De kans op het ontwikkelen van artrose neemt toe met de leeftijd: bij mensen ouder dan 50 jaar komt het in 27% van de gevallen voor, bij ouderen ouder dan 70 jaar is de prevalentie 97%, wat te wijten is aan de cumulatieve leeftijdsgebonden belasting van de gewrichten en het verstrijken van hun normale functioneren.
Oorzaken en ontwikkeling
De belangrijkste factor bij de ontwikkeling van artrose is een ondervoeding van het gewrichtskraakbeen, wat tot de vernietiging ervan leidt. Het is niet zo belangrijk waarom dit gebeurt (overgewicht, professionele sporten, werkkenmerken, hormonale stoornissen, aangeboren gewrichtsafwijkingen, enz.), Het resultaat is hetzelfde:
- veranderingen beginnen in het gewrichtskraakbeen, wat leidt tot verlies van elasticiteit; er verschijnen microscheurtjes in de dikte van het kraakbeen;
- de bloedtoevoer naar het gewricht is verstoord, de productie van gewrichtsvloeistof neemt af en de werking van het gewricht verandert;
- dan zijn alle gewrichtsstructuren, aangrenzende spieren en zenuwuiteinden betrokken.
De genoemde degeneratieve aandoeningen leiden tot de ontwikkeling van symptomen van artrose, en de ziekte "begint" op het moment dat de constante mechanische belasting onbetaalbaar wordt voor het gewricht (of de gewrichten) en het proces van vernietiging ervan begint.
Symptomen
In tegenstelling tot andere gewrichtspathologieën ontwikkelt artrose zich gedurende vele jaren, over een lange periode en onopgemerkt door een persoon. Op het moment dat het lichaam met hevige pijn een probleem in het gewricht signaleert, is het pathologische proces daarin al begonnen.
Pijn is het belangrijkste symptoom van artrose (osteoartrose), in de beginfase is de pijn niet erg uitgesproken, zwak, meer vergelijkbaar met ongemak. Onaangename gevoelens in de gewrichten die ontstaan na inspanning verdwijnen vanzelf, zonder enige medische of medicijninterventie, maar worden snel merkbaar en beperken de gebruikelijke mobiliteit van een persoon.
Pijn kan ook optreden in rust of helemaal aan het begin van beweging (de zogenaamde ‘startpijn’), bijvoorbeeld ‘s ochtends na het slapen of na langdurig zitten in één houding gedurende de dag, en verdwijnt bij beweging. Artrose wordt ook gekenmerkt door nachtelijke pijn in rust, die ook snel afneemt bij het begin van fysieke activiteit. Patiënten die met gewrichtsproblemen worden geconfronteerd, zeggen meestal dat ze, om onaangename gewaarwordingen te elimineren, "de botten moeten strekken", "de gewrichten wakker moeten maken", wat deze aandoening over het algemeen vrij nauwkeurig karakteriseert.
Pijnlijke gewaarwordingen ontstaan niet alleen als gevolg van disfunctie van het gewricht zelf. Wanneer alle componenten van het gewricht, de spieren en de zenuwuiteinden bij het proces betrokken zijn, wordt de pijn gevarieerd en pijnlijk: ‘schietend’ langs de zenuw en verspreidt zich door de spier. De bloedtoevoer naar gewrichten, zenuwen en spieren wordt verstoord en er treden snel degeneratieve veranderingen op.
Tijdelijke of permanente beperkingen van de gewrichtsmobiliteit (contracturen) ontstaan als gevolg van ernstige pathologische veranderingen in gewrichts- en spierweefsels. Bij artrose van de heupgewrichten treedt bijvoorbeeld verkorting van de ledematen op, "vervorming" van het bekken en kromming van de wervelkolom.
Het kraken van de gewrichten in de beginfase is bijna onmerkbaar, maar naarmate de ziekte zich ontwikkelt, wordt het constant tijdens het bewegen. Dit symptoom baart patiënten met artrose psychologisch nog meer zorgen dan pijn, omdat het wijst op ernstige aandoeningen, in het bijzonder veroudering van het lichaam en het bewegingsapparaat.
In de latere stadia van artrose treedt gewrichtsvervorming op, die gepaard gaat met verlies en kromming van alle gewrichtsoppervlakken, botgroei, een afname van de hoeveelheid gewrichtsvloeistof en subluxatie van het gewricht.
Fasen
Afhankelijk van de ernst van de klachten worden er verschillende stadia van artrose onderscheiden.
In de eerste fase is er geen pijn in rust en bij matige inspanning, die alleen optreedt na hoge belasting (fitness, zware lasten dragen, hardlopen) of na een lange statische houding. De persoon ervaart geen beperkingen of moeilijkheden bij het bewegen. Er is geen medicamenteuze behandeling nodig.
In de tweede fase is de pijn uitgesproken en constant, ontstaat snel onder invloed van provocerende factoren (lang lopen, lichamelijke activiteit) en verdwijnt niet vanzelf. De patiënt is beperkt in beweging, de mobiliteit van bepaalde gewrichten is sterk beperkt: knie, heup en andere. Medische hulp is vereist; er moet een behandelingsregime worden voorgeschreven, inclusief medicijnen en niet-medicamenteuze methoden.
In de derde fase beweegt de patiënt moeilijk, heeft hij constante zorg nodig en is de pijn ondraaglijk. In de regel zijn chirurgische behandeling (endoprothesen) en uitgebreide fysiotherapie noodzakelijk om de kwaliteit van leven te herstellen.
Symptomen van artrose verschijnen op jonge leeftijd, en in dit geval is het noodzakelijk om ze niet te negeren, maar om een arts te raadplegen. Een tijdige behandeling zal de normale gewrichtsfunctie behouden en een snelle progressie van de ziekte helpen voorkomen.